Bij de Côte d’Azur denk ik niet aan de middellandse zee en witte stranden, maar aan de brede blauwe band op de wielerbaan. Ik ben Tijmen van Loon , 15 jaar,  en ik doe aan baanwielrennen. Om specifieker te zijn, ik ben baansprinter.

Hoe dat zo gekomen is?
Ik hield altijd al van fietsen. Daarom kreeg ik op mijn 10e voor mijn verjaardag een racefiets. Daar heb ik heel wat op afgereden door Amstelveen en omstreken. Toen ik 11 jaar was, heb ik via de Amstelveense sportpas mee getraind bij Wielervereniging WTC de Amstel. Dat ging verrassend goed, ik werd lid en ik zat al snel in een leuke traingroep. Ook het meedoen aan wedstrijden ging aardig. Omdat het wegwielrennen een winterstop kent, ben ik, toen ik 12 jaar was, begonnen met baanwielrennen om de winter te overbruggen. Het begin was heel lastig; je wordt op een fiets gezet zonder remmen! Maar ook dat went. Op de weg was al gebleken dat het sprinten mij goed af ging. Ook op de baan bleek dat al snel. Zo werd ik met Enzo Leijnse samen Nederlands Kampioen Teamsprint 2014/2015.

In de zomer van 2015 kwam de omslag van wegwielrennen naar baanwielrennen: ik mocht die zomer op de banen van Amsterdam en Alkmaar trainen tijdens de trainuren van Carolien van Herrikhuyzen. Daar heb ik veel gebruik van gemaakt. Daarnaast ben ik, samen met mijn vader, meer gaan krachttrainen.  Aansluitend ben ik in de herfst gaan trainen bij RTC Alkmaar, waar de mogelijkheid bestond om mee te doen aan een specifieke sprinttraining. Ik heb daar heel veel geleerd van mijn trainers Yorick Bos (toevallig ook nog een clubgenoot van WTC de Amstel) en Carolien.

Door de resultaten van een aantal baanwedstrijden en – trainingen, kreeg ik contact met de talentencoach van het Nederlandse baansprintteam, Steve McEwen.  De resultaten van de talentendag van het NOC/NSF , waar ik in November 2015 aan mee deed, leidde uiteindelijk tot een  uitnodiging om (afgelopen maart) mee te gaan op trainingskamp met de baansprinttalenten, naar Mallorca. Dat was een zware, maar mooie ervaring.

Inmiddels ben ik gevraagd om volgend schooljaar op Papendal te komen wonen en trainen, om mij maximaal te kunnen focussen op het baanwielrennen. Op dit moment zit ik in de derde klas van het technasium van het KKC, waar ik heel erg gesteund wordt in het combineren van sport en school. De overstap naar Papendal betekent dat ik naar een andere school in Arnhem moet en dat ik doordeweeks niet thuis ben. Een mooie, maar spannende stap, waar ik in overleg met mijn ouders ja op heb gezegd. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat en waar het mij brengt. Ik ben klaar voor deze nieuwe uitdaging!!