We kwamen aan op zaterdag 8 juli op het vliegveld van Tel Aviv en daar zagen we al veel reclame voor de Maccabiade. Omdat het al laat was gingen we zo snel mogelijk richting ons appartement omdat de volgende dag de tweede wedstrijd zou zijn (mijn eerste wedstrijd). De eerste wedstrijd hadden de dames tegen Argentinië gelijkgespeeld met 0-0.

Het was zondag en nu begon het allemaal pas echt. We verzamelde om 9;00 in de lobby van het hotel (waar alle andere dames in verbleven) en begonnen met een rondje loslopen in het bos. Dit deden we allemaal in het zelfde blauwe shirt die we hadden gekregen van het comité. Na het loslopen gingen we samen ontbijten in het hotel. We speelden die dag om 10;00 s ’avonds tegen Israël maar we mochten de hele middag niks doen. We mochten maar 1 uur buiten zijn en voor de rest moesten we binnen blijven en rusten. Dit omdat het erg warm was, wel 35°C. Om 6;30 deden we de voorbespreking en om 8;45 werden we opgehaald met de bus. Aangekomen bij het veld viel mijn mond wagen wijd open, we speelden op een oud kunstgras veld wat eigenlijk een voetbalveld was. Dit had ik niet verwacht en bij het inspelen merkte ik dat ik erg moest wennen aan het veld. De wedstrijd begon en ik stond te rillen van de zenuwen. De wedstrijd werd gespeeld in 4 keer 15 minuten. Na de eerste 15 minuten stond het nog steeds 0-0, hier waren wij niet zo blij mee want Israël was een van de makkelijkste tegenstanders. Het tweede kwart ging veel beter en er werden 4 doelpunten gescoord. We hebben uiteindelijk met 7-0 gewonnen. Tijdens de wedstrijd waren de Nederlandse hockey mannen ons stevig aan het aanmoedigen wat een super leuke sfeer gaf.

De Derde wedstrijd was op maandag tegen Amerika. Ook in de avond, dit keer om 20.00 uur. Voor de wedstrijd hadden we met zijn allen pasta gegeten in een Italiaans restaurant wat super gezellig was. Dit werd een ontzettend spannende wedstrijd, aangezien we eigenlijk van Amerika moesten winnen. Weer kwamen de mannen ons aanmoedigen. In het eerste kwart bleef het 0-0. Het tweede kwart begon en we stonden na ongeveer 7 minuten 1-0 achter, onze aanvoerder Sophie Klooster werd super kwaad en probeerde ons aan te sporen om die 1- 1 te maken. En dat werkte! In het 3e kwart gaf ik een assist op Puck Klok en zo kwamen we weer gelijk te staan. Daarna werd de 2-1 gescoord door Teddy Klooster. Nog maar 1 kwart te gaan, Nederland speelde alleen maar rond de cirkel van Amerika en de 3-1 hing in de lucht. Jammer genoeg was dit niet het geval want door een goede counter van de Amerikanen scoorde zij de 2-2. Het bleef voor een lange tijd 2-2, tot de nummer 2 van Amerika aan haar solo begon en… het goal stopte haar pas. Zo werd het 3-2 voor Amerika en dit was ontzettend balen voor ons. Ik vond dat ik zelf wel goed had gespeeld die wedstrijd en ik vond ook dat het team goed had gespeeld. Het was wel heel jammer dat we hadden verloren want nu moesten we in de halve finale weer tegen Amerika vechten.

De vierde wedstrijd was weer tegen Amerika. Dit was in de halve finale. Deze wedstrijd moesten we winnen anders lagen we er uit. Vanaf het moment dat ik opstond tot het moment dat de wedstrijd was afgelopen had ik complete focus. We moesten en zouden deze wedstrijd winnen. Het fluitsignaal ging en de wedstrijd was begonnen. Ik stond weer links voor zoals de vorige wedstrijd. We vlogen er als pitbulls op af, maar Amerika gaf nog niks toe. In het tweede kwart werd de 1-0 gescoord door Amerika, maar we lieten onze hoofden niet hangen en bleven door knokken. Dit was maar goed ook want we maakt de 1-1 en het stond weer gelijk. Maar vlak voor de rust maakte Amerika de 2-1. In de rust werd aan mij gevraagd of ik een shout-out zou willen nemen als het gelijk zou worden. Ik voelde me heel erg vereerd en zij daar natuurlijk ja op. De tweede helft was begonnen en na 10 minuten scoorde (ik weet niet meer wie) de 2-2. De wedstrijd was bijna afgelopen en ik had me al helemaal op mijn shout-out voorbereid, toen er een klutsbal helemaal door schoot naar onze cirkel waardoor een Amerikaans meisje alleen voor de keeper kwam te staan. Het fluitsignaal gaat en we hebben met 3-2 verloren, ik voel dat ik rode ogen kreeg en probeer mijn tranen in te houden. Ik zie dat meer mensen hier moeite mee hebben. Met chagrijnige koppen lopen wij van het veld af zonder maar een woord met elkaar te wisselen. Het is klaar we staan niet meer in de finale.
De vijfde, en laatste wedstrijd was weer tegen Israël voor brons. Niemand had hier echt nog zin in en deze wedstrijd werd niet zo serieus genomen. Ondanks dat, werden er wel 12 doelpuntjes gescoord. Zo kregen wij uiteindelijk nog wel een bronzen medaille.

Ik vond de Maccabiade een super leuke en leerzame ervaring. Ik heb zelden zoveel hockey plezier in een week gehad. Het was ook super gezellig met het team en ook met het herenteam en ze namen me alleemaal ook heel serieus, ook al was ik verreweg de jongste. Ik vind het heel jammer dat we geen goud hebben gehaald. Maar ik ben u zeer dankbaar dat u mij heeft geholpen zodat ik naar de maccabiade kon ik had dit namelijk voor geen goud willen missen.